Op de bonnefooi naar Parijs voor het debuut van Max Houkes op Roland Garros. 'Allez Mahaaaaax!'

In dit artikel:

DVHN-verslaggever Symen Bosma besloot in allerijl naar Parijs te rijden om het Roland Garros-debuut van de 25-jarige Max Houkes te verslaan, ondanks dat hij geen media-accreditatie, geen kaartje en geen hotel had. Media-accreditaties waren al op 7 maart gesloten toen Houkes nog rond plek 257 stond, en de Franse organisatie maakte geen uitzondering. Ook nationale instanties konden niet helpen, en reguliere tickets voor de kwalificaties waren uitverkocht.

Na de loting zondag bleek Houkes maandag al in de tweede partij op baan 13 te spelen; Bosma vertrok diezelfde avond om vijf uur uit Groningen. Onderweg twijfelde hij of het zin had zonder toegang tot het park, maar contact met Houkes veranderde alles: via een tussenkomst van Jesper de Jong kwam er alsnog een kaartje vrij dat Houkes voor hem kocht. Bosma arriveerde diep in de nacht en sliep vlak bij het Bois de Boulogne.

De volgende dag liep hij 4,4 km naar Roland Garros en trof een enorm druk bezochte kwalificatiedag aan: duizenden toeschouwers, goed georganiseerde faciliteiten en Engelssprekende officials. Hij zag onder meer Jesper de Jong winnen en bewonderde het hoge niveau in het grote stadion Court Philippe-Chatrier (ruim 15.000 zitplaatsen). Houkes maakte een indrukwekkend debuut, kreeg het publiek massaal achter zich, maar verloor uiteindelijk op dramatische wijze; het publiek scandeerde enthousiast “Allez Mahaaax!”.

Bosma’s reportage werd zo niet alleen een verslag van een tennispartij, maar ook van een onverwachte toegangsroute tot het grandslamtoernooi: improvisatie, collegialiteit binnen de tenniswereld en de kracht van publieksondersteuning.