Op de Batavus naar Roland Garros: zo beleefde de Houkes-aanhang Max' debuut. 'Dat mag je me niet vragen'
In dit artikel:
Max Houkes maakte zijn debuut in het kwalificatietoernooi van Roland Garros en bracht een bont gezelschap uit Nederland mee: ouders Teddy en Gerard (met camper), zus Renée met haar vriend Rutger Bijl, vrienden en andere familieleden die op een camping in het Bois de Boulogne verbleven. De groep reisde grotendeels vanuit Groningen en Drenthe; sommigen sliepen in tenten en ouders kwamen zelfs per e-bike naar het park. Al jaren werkt de familie toe naar dit moment: Gerard, zelf tennisleraar, en zijn vrouw volgden de voortgang van Max met veel doorzettingsvermogen, ondanks dat hij nooit als jeugdfavoriet gold.
De wedstrijddag verliep hobbelig. Door een lange driesetter tussen Stefano Travaglia en Juan Pablo Ficovich moest Houkes ruim een uur extra wachten; net toen hij en zijn tegenstander het veld op wilden lopen viel bovendien de regen en werd de partij geschorst. Rond kwart voor twee kon het spel op baan 13 eindelijk beginnen, met naast coach Colin van Beem ook Max’ vriendin Sterre in de buurt van de baan.
Opvallend was de lokale sfeer: zwager Bijl nam de rol van gangmaker op zich, riep aanmoedigingen en bracht een studentikoze dynamiek mee die aanstekelijk bleek. Langzaamaan namen ook andere toeschouwers de kreten over; van Franse toeschouwers klonk een luidruchtig support voor “Max”, en Engelse fans voegden zich met hun eigen leuzen. De ploeg uit Sleen en Groningen groeide uit tot het opvallendste groepje op de tribune.
Sportief gezien kende de partij een emotionele wending. Direct na het verlies van de eerste set stortte Houkes ter aarde en lag even uit de strijd, tot ongerustheid van zijn entourage. Nadat hij weer kon lopen kreeg hij een straf van drie games opgelegd. Desondanks vocht hij terug en weerstond zelfs drie match points, maar uiteindelijk moest hij zich gewonnen geven tegen de ervaren Italiaan (Cecchinato). De nederlaag werd met veel emotie ontvangen; familie en vrienden reageerden zichtbaar aangedaan, maar ook trots vanwege de jarenlange inzet die Max naar dit grandslam‑kwalificatietoernooi had gebracht.
Kortom: Houkes’ Roland Garros‑debuut leverde een aangrijpende mix van familie‑support, internationale aanstekelijkheid op de tribunes, vertragingen door regen en een heroïsche maar ongelukkige sportprestatie die veel emoties losmaakte.