Max Houkes droomt na career high van meer: 'Mijn plafond is nog lang niet bereikt'

In dit artikel:

De 26-jarige Drent Max Houkes maakt wereldwijd naam in zijn jacht op een plek in de mondiale tennistop. De tennisser uit Sleen bereikte onlangs de hoogste ranking uit zijn loopbaan: plaats 222. Deze week staat hij op plek 223 en is hij de nummer vier van Nederland.

Houkes speelt opvallend vaak toernooien in Afrika. Sinds begin 2025 kwam hij tien keer in actie in Rwanda, Angola en Congo; deze week speelt hij in Kigali. Ook zijn recente titels in Casablanca en Rabat behaalde hij op Afrikaanse bodem. Volgens Houkes zijn de toernooien er op papier iets minder sterk bezet, terwijl de omstandigheden hem goed liggen. Vanuit Amsterdam is Kigali bovendien rechtstreeks in ongeveer acht uur bereikbaar. In de afgelopen twee jaar speelde hij ongeveer een kwart van zijn toernooien in Afrika.

Zijn opmars is niet alleen aan die reizen te danken. Hij won in januari een toernooi in het Indiase Chennai, bereikte als lucky loser de halve finale in het Portugese Oeiras en versloeg dit seizoen onder anderen voormalig nummer 23 van de wereld Dusan Lajovic en Vilius Gaubas, die tot de 101e plaats kwam. In juli haalde hij de kwartfinale in Bunschoten. Houkes schrijft de vooruitgang toe aan een sterker spel, meer mentale weerbaarheid en een beter vermogen om hoge tempo’s vol te houden.

Coach Colin van Beem speelt een belangrijke rol in die ontwikkeling. De samenwerking begon in 2022, toen Houkes nog buiten de top 1000 stond. Ondanks de lange gezamenlijke weg geloven beiden nog steeds in elkaar.

Dankzij zijn resultaten debuteerde Houkes dit jaar in de kwalificaties van Roland Garros en Wimbledon. Op de grote podia zegt hij weinig last van zenuwen te hebben, al kreeg hij in Parijs tijdens zijn nederlaag tegen Marco Cecchinato hevige kramp. Door een ongebruikelijk lange onderbreking tussen warming-up en wedstrijd, veroorzaakt door een beslissende derde set in de voorafgaande partij en regen, hield hij volgens eigen zeggen te veel spanning vast. Op Wimbledon verloor hij in twee sets van Laslo Djere.

Ook voor de US Open probeerde Houkes zijn kans te grijpen. Hij vloog als eerste reserve naar New York, maar kon niet spelen omdat een afzegging te laat kwam. Kort daarna won hij in Marokko, waardoor de teleurstellende reis toch extra motivatie opleverde.

Houkes wil de stijgende lijn voortzetten. Zijn grote doel is de top 100, een grens die toegang tot grandslamkwalificaties en mogelijk de hoofdtoernooien aanzienlijk vergemakkelijkt. Hij is ervan overtuigd dat zijn plafond nog niet is bereikt.